วันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

กากับหงส์

กากับหงส์

zpage035
ณ ริมทะเลสาบแห่งหนึ่ง มีกาตัวหนึ่งเกาะอยู่บนกิ่งไม้ มันเห็นหงส์ท่าทางสง่างามกำลังแช่น้ำอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ จึงคิดว่าถ้ามันลงไปแช่น้ำนานๆ เช่นหงส์นี้ ขนสีดำของมันก็คงจะต้องกลายเป็นขนสีขาวสะอาดเช่นเดียวกับหงส์อย่างแน่นอน มันจึงบินลงไปแช่ตัวอยู่ในทะเลสาบเช่นเดียวกับหงส์ และกล่าวกับตนเองว่า “ขนสีดำน่าเกลียดของข้าจะต้องกลายเป็นขนสีขาวสวยงามสะอาดในไม่ช้าเป็นแน่”
แล้วมันก็แช่น้ำอยู่อย่างนั้นทั้งวันทั้งคืนโดยไม่ยอมบินไปหาอาหารเลย พร้อมกับตั้งหน้าตั้งตาคอยดูว่าขนของมันนั้นได้เปลี่ยนเป็นสีขาวหรือยัง ในที่สุดมันก็อดอาหารจนตายอยู่ในทะเลสาบนั้นโดยที่ขนของมันก็ยังคงมีสีดำอยู่เช่นเดิม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ความทะเยอทะยานเกินตัวจะนำมาซึ่งความหายนะ

วันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

นิทาน กากับนกเขา

กากับนกเขา

bdc8c7005f3c7b51f776cc3aec08a5cf
ณ บ้านเศรษฐีหลังหนึ่งมีแม่นกเขาตัวหนึ่งกำลังตั้งท้องอยู่และมันกำลังจะออกไข่ในอีกไม่ช้า เศรษฐีได้ดูแลแม่นกเขาเป็นอย่างดีด้วยการมันไว้ในกรงทองคำแสนงดงาม ทั้งยังให้อาหารมันกินจนอิ่มหนำสำราญในทุกมื้อ วันหนึ่งมีกาตัวหนึ่งบินผ่านมาเกาะอยู่ใกล้ๆ กรงของแม่นกเขา แม่นกเขาจึงเอ่ยทักทายขึ้นว่า “สวัสดีเจ้ากา ข้ารู้สึกเวทนาเจ้าเสียจริงๆ ที่ต้องออกหาอาหารอย่างยากลำบากทุกวัน ดูข้าสิ ข้ากินอยู่อย่างสุขสบาย และลูกๆ ของข้าก็จะได้กินอยู่อย่างสุขสบายเช่นกัน”
เมื่อกาได้ฟังดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า “ข้าไม่อิจฉาเจ้าหรอก เพราะถึงแม้ว่าเจ้าและลูกๆ ของเจ้าจะมีอาหารกินกันอิ่มหนำทุกมื้อ และมีที่นอนหลับอย่างสุขสบายทุกคืน แต่พวกเจ้าก็ต้องถูกขังอยู่ในกรงที่ไร้อิสรภาพไปชั่วชีวิต”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้ตกเป็นทาสของวัตถุหรือความสุขภายนอกย่อมไม่พบกับความสุขที่แท้จริง