วันศุกร์ที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2559

กากับเหยือกน้ำ

กากับเหยือกน้ำ

2116310_orig
วันหนึ่งในฤดูแล้ง น้ำตามหนองน้ำและลำธารต่างก็แห้งขอดลงไปหมด มีกาตัวหนึ่งซึ่งยังไม่ได้กินน้ำแม้แต่หยดเดียวเลยทั้งวัน มันกระหายน้ำเป็นอย่างมากจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะบินไปไหนได้อีก แต่โชคดีที่มันเผอิญเหลือบไปเห็นเหยือกน้ำใบหนึ่งตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ กาไม่รอช้ารีบบินไปดูในทันที
กาพบว่าเหยือกน้ำใบนั้นทั้งสูงและมีปากแคบ โดยภายในเหยือกนั้นก็เหลือน้ำอยู่น้อยเต็มที กาจึงครุ่นคิดหาวิธีการที่จะกินน้ำในเหยือกนั้น ทั้งพยายามแหย่จะงอยปากของมันลงไป และพยายามผลักเหยือกน้ำให้ล้มลง แต่มันก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอ ไม่ว่าจะอย่างไรจนแล้วจนเล่ามันก็ยังไม่สามารถกินน้ำในเหยือกได้สักที
เมื่อคิดได้ในที่สุดมันก็ตัดสินใจไปคาบก้อนกรวดมาใส่ลงไปในเหยือกทีละก้อนๆ จนระดับน้ำภายในเหยือกค่อยๆ สูงขึ้นถึงคอเหยือก แล้วกาก็ได้กินน้ำในเหยือกนั้นอย่างสมใจ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : การใช้สติปัญญาย่อมค้นพบหนทางแห่งความสำเร็จ

วันพุธที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559

กากับเทพเจ้า

กากับเทพเจ้า

tumblr_mvjtc74XT61ronhn5o1_500
ในวันหนึ่งกาตัวหนึ่งเกิดเผอิญพลัดตกลงไปในหลุมลึก และปีกของมันก็ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถบินกลับขึ้นไปได้ มันจึงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ ขณะนั้นได้มีเทพเจ้าองค์หนึ่งผ่านมาได้ยินเข้าพอดี พระองค์จึงช่วยกาขึ้นมาจากหลุมนี้ โดยกาได้ขอบคุณและสัญญาว่าจะกลับมาถวายกำยานเพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณ
ซึ่งเวลาผ่านไปหลายวันแล้วแต่มันก็ลืมคำสัญญาที่บอกว่าจะนำกำยานมาถวายแก่เทพเจ้า หลายวันต่อมากาก็บังเอิญตกลงไปอยู่ในหลุมลึกอีกครั้งหนึ่ง มันจึงสวดอ้อนวอนต่อเทพเจ้าองค์เดิมให้มาช่วยชีวิตมัน
ทันใดนั้นเองเทพเจ้าก็ปรากฏกายขึ้น กาจึงกล่าวว่า “ท่านเทพเจ้าได้โปรดช่วยเหลือข้าอีกสักครั้งเถิดท่าน ข้าสัญญาว่าข้าจะถวายกำยานให้กับท่านจริงๆ”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้นเทพเจ้าจึงตอบกลับไปว่า “ข้าจะเชื่อคำพูดของเจ้าได้อย่างไรกัน ในเมื่อครั้งที่แล้วเจ้าก็ยังผิดคำพูด ไม่ทำตามคำสัญญาอย่างที่เจ้าพูดไว้” และเมื่อพูดจบเทพเจ้าก็หายตัวไป ในขณะที่กายังคงติดอยู่ในหลุมลึกแห่งนี้จนอดอาหารและสิ้นใจตายไปในที่สุด

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ผู้ที่ไม่รักษาคำมั่นสัญญาย่อมไม่ได้รับความไว้วางใจจากผู้อื่น